Neusademhaling tijdens het hardlopen: zo train je het aan

Door je mond dicht te houden tijdens het hardlopen en alleen door je neus te ademen, went je lichaam aan hogere CO2-niveaus in het bloed, wat op termijn zorgt voor een efficiëntere zuurstofopname. Neusademhaling tijdens het hardlopen klinkt simpel, maar voor de meeste mensen voelt het in het begin ongemakkelijk of zelfs benauwd. Toch zijn de voordelen groot genoeg om het serieus te proberen.

Waarom neusademhaling hardlopen effectief is

Als je door je mond ademt, adem je relatief makkelijk veel lucht in en uit. Je CO2-gehalte in het bloed daalt dan sneller dan nodig. Dat klinkt gunstig, maar is het niet: juist CO2 zorgt ervoor dat hemoglobine zuurstof loslaat aan je spiercellen (het Bohr-effect). Bij een te laag CO2-niveau bindt hemoglobine de zuurstof te strak vast, zodat je spieren er minder goed bij kunnen, ook al haal je volop lucht binnen.

Door uitsluitend via de neus te ademen, houd je het CO2-gehalte in je bloed wat hoger. Je lichaam went daar langzaam aan en leert efficiënter met zuurstof omgaan. Het trainingseffect zit dus niet in meer lucht binnenhalen, maar in beter gebruiken wat er al is.

Neusademhaling heeft nog een praktisch voordeel: de neus filtert, bevochtigt en verwarmt de lucht voordat die je longen bereikt. Dat beschermt de luchtwegen, zeker bij koud of droog weer. Mondademhaling laat koude, droge lucht direct binnenkomen, wat bij sommige mensen prikkeling of een droge keel veroorzaakt.

Wanneer is neusademhaling hardlopen haalbaar?

Op lage tot matige intensiteit is neusademhaling goed te doen. Denk aan een rustige duurloop waarbij je een normaal gesprek kunt voeren, de zogeheten zone 2. Op hogere intensiteiten, zoals een tempoloop of intervaltraining, vraagt je lichaam meer lucht dan de neus aankan. Dan is mondademhaling of een combinatie van neus en mond gewoon verstandiger.

Het is dus geen alles-of-niets-verhaal. Veel lopers passen neusademhaling toe tijdens het inlopen, de rustige onderdelen van een training, of de herstelrondes bij intervals. Op de harde onderdelen ademen ze via de mond. Dat is een prima aanpak, zeker als je net begint.

Zo bouw je neusademhaling tijdens het hardlopen op

De meeste mensen merken dat ze in het begin langzamer moeten lopen dan gewend. Dat is normaal. Je lichaam past zich nog niet aan hogere CO2-waarden aan, en je ademspieren zijn de weerstand van de neus nog niet gewend. Houd de volgende stappen aan:

  • Begin op een tempo waarop neusademhaling zich comfortabel aanvoelt, ook al is dat langzamer dan je normale tempo.
  • Train drie tot vier weken consequent op dit lagere tempo met gesloten mond.
  • Verhoog het tempo pas als neusademhaling op het huidige tempo volledig ontspannen voelt.
  • Voel je je echt benauwd? Haal dan even adem door de mond en probeer daarna weer terug te schakelen naar de neus. Forceer nooit.

Na enkele weken trainen merk je dat je dezelfde snelheid kunt lopen terwijl je rustig via de neus ademt. Dat is het moment waarop het trainingseffect zichtbaar wordt: je loopt even hard met minder inspanning.

Valkuilen en wanneer het juist niet werkt

Mensen met een verstopte neus, allergieën of een verkromde neustussenschot hebben vaak moeite met neusademhaling. Dan is het niet slim om dit te forceren. Los het onderliggende probleem eerst op, of accepteer dat mondademhaling in jouw geval gewoon beter werkt.

Een andere valkuil is dat mensen hun tempo niet aanpassen en vervolgens geforceerd door de neus proberen te ademen op een te hoog tempo. Dat leidt tot spanning, een te hoge ademfrequentie en frustratie. Het principe werkt alleen als je er voldoende bewegingsruimte voor creëert in je trainingsschema.

Neusademhaling hardlopen is geen wondermiddel en lost een slechte looptechniek of gebrek aan basisconditie niet op. Het is een hulpmiddel dat, als je het geduldig opbouwt, je ademefficiëntie merkbaar kan verbeteren, vooral bij duurlopen op rustige intensiteit.